Τετάρτη, 10 Απριλίου 2013

Γροιλανδία: Εκεί που ο θάνατος αφήνει την οσμή του!


Ανάμεσα στα παγωμένα τοπία της και πίσω από τα φιόρδ που δεσπόζουν, ο θάνατος αφήνει την οσμή του στο πέρασμά του... Καθημερινά ένας νέος θα αποπειραθεί να αυτοκτονήσει και κάποιος μπορεί να τα καταφέρει, επιβεβαιώνοντας τον τίτλο που έχει δοθεί για την Γροιλανδία: «η χώρα των αυτοκτονιών».

Άλλωστε, κάθε χρόνο το 25% των νέων ηλικίας 15-25 ετών θα προσπαθήσει να αφαιρέσει τη ζωή του, ενώ το 2% θα τα καταφέρει, καθιστώντας την Γροιλανδία πρώτη στις χώρες με τους περισσότερους αυτόχειρες παγκοσμίως. Αυτό το καθημερινό δράμα, θέλησε να αποτυπώσει με τον φωτογραφικό του φακό ο φωτορεπόρτερ Πιερτζόρτζο Καζότι, ο οποίος έπειτα από πενταετή έρευνα κατόρθωσε να συγκεντρώσει το υλικό του σε ένα βιβλίο με τίτλο «Artic Spleen».
Οι εικόνες του αποτυπώνουν τα συναισθήματα, εξερευνούν διακριτικά την καθημερινότητα των κατοίκων της Ανατολικής Γροιλανδίας και αναδεικνύουν τον εσωτερικό πόλεμο πολλών νέων παιδιών που δίνουν καθημερινό αγώνα με την αυτοκαταστροφή.
Όπως αναφέρει ο ίδιος ο Καζότι: «το βιβλίο αφηγείται έναν τόπο όπου η φύση, η ανία, η βία και η ισχυρή πολιτιστική παράδοση συναγωνίζονται εδώ και δεκαετίες με το πιο υψηλό και θλιβερό αριθμό: αυτό των εκατοντάδων ζωών που χάνονται».
Όπως δήλωσε και ο υπεύθυνος του Συμβουλίου Νεολαίας της κοινότητας Ινουίτ, Ουπαλούκ Πόπελ: «αν οι λαοί του Καναδά, της Δανίας ή των ΗΠΑ είχαν τόσο υψηλό ποσοστό αυτοκτονιών όσο αυτό στην κοινότητα Ινουίτ, τότε θα ήταν έτοιμοι να κηρύξουν κατάσταση έκτακτης εθνικής ανάγκης».
Ο Καζότι, μέσα από την επίσημη ιστοσελίδα του piercasotti.com καλεί τον κόσμο να στηρίξει την προσπάθειά του πραγματοποιώντας μια προπαραγγελία ώστε να χρηματοδοτηθεί η έκδοση του βιβλίου, τουλάχιστον για τα πρώτα χίλια αντίτυπα, ενώ υπόσχεται να αποστείλει στον καθένα από ένα δώρο ως επιβράβευση.
Τονίζει, μάλιστα, πως αυτή είναι μια δουλειά που μετατράπηκε σε πολύ προσωπική εμπειρία, σε μια ιστορία φίλων και εξηγεί πως εργάστηκε μόνος χωρίς την υποστήριξη παραγωγής, μόνο με μια μικρή κάμερα, πολλά συναισθήματα και ακούραστο βλέμμα.

Δεν υπάρχουν σχόλια: